Lichte paniek! We krijgen een mail van D. dat Bill Laurance komende
week optreedt in Nederland. Het is de pianist van Snarky Puppy met zijn ‘Project’. Het Project bestaat uit Bill Laurance op
toetsen, Michael League op bas, (frontman van Snarky), Robert ‘Sput Searight, (virtuoze drummer van Snarky)
en een kleine afvaardiging van het Metropole orkest. We zijn net bij Snarky geweest. Is
dat niet een beetje dubbelop? Bovendien wordt het wel lastig met de
weekplanning in verband met van alles en nog wat. Even op internet gekeken. Mmm…
toch wel weer wat anders dan Snarky. Ik noem het voorzichtig bij Stijn. Dan is er
geen houden meer aan… We zullen en moeten daar naar toe. Welke keuzes zijn er?
Paradiso? Ik ben geen sardientje. Tivoli? Stijn moet die avond zelf piano
spelen. Dan blijft alleen ‘Paradox’ in Tilburg over. Nooit van gehoord en ook
nooit echt in Tilburg geweest. Maakt niet uit. Voor 36 euri quality time tussen
vader en zoon mét mooie muziek wil ik wel wat kilometers maken! De andere
vrienden haken af vanwege de lastige planning. Gisteravond dus samen in de auto
richting het zuiden.

Dat klinkt heel relaxed, maar het autorijden vandaag (woon-werk-woon-Tilburg-woon) ging niet helemaal soepeltjes. Wegwerkzaamheden,
afsluitingen, files en al met al zes uur in de auto gezeten! Maar het was de
moeite waard! Bent u wel eens in Tilburg geweest? Vreemd oord. Geen kop of
staart aan. Buitenwijken met woonkazernes, merkwaardige stadsvernieuwing, een torenflat
met 600 verdiepingen (bij wijze van spreken), historische en lelijke nieuwbouw én
100.000 kroegen. We zijn in Brabant tenslotte. De ‘Paradox’ in het centrum is
een soort jeugdsociëteit zoals je ze vroeger hier veel zag. De ‘jeugd’ is
inmiddels vet in de zestig en ze roken er
zelfs nog zware shag, haha. Maar, eerlijk is eerlijk, de Paradox is wel een
podium voor moderne en eigentijdse muziek. Het donkere zaaltje lijkt op ‘So
What’ in Gouda (bekend bij velen) maar misschien zelfs iets kleiner en heel wat
anders dan de Schouwburg in Rotterdam. Er zaten al wat mensen op stoeltjes. Er
waren nog twee barkrukken vrij aan een hoge tafel die wij gelijk innamen. Het
bleek de beste plaats van de avond. Lekker zitten en vlak bij het podium met uitzicht
over het publiek, beter kon het niet. De zaal liep uiteindelijk vol met
hetzelfde gevarieerde publiek als bij Snarky. Jong en oud, dames en heren, maar
wel allemaal van kaukasische afkomst, maar dat zal wel door Tilburg komen. Iets
na negenen verschenen de musici uit de catacomben. De artiesten namen hun
plaats in. Het ‘strijkje’ bestond uit twee violistes, een celliste en een
hoornspeelster. Dames dus allemaal. Spannend.

Bill Laurance opent de set met een stukje piano. Het doet
pijn aan mijn oren (en van Stijn). ‘Shit, de akoestiek is hel’. Maar al na
enkele minuten klinkt het uitstekend. Er zit een hele goede sound engineer
achter ons. Knap! De solo gaat over in een Snarky-achtige stijl. Wauw! We kijken
elkaar veel betekenend aan, we zitten wéér bij een top-optreden!

De angst dat het strijkje misschien te veel zoetigheid aan
de muziek zou toevoegen was niet terecht. Eigenlijk was het hele optreden een
mooie mix van Snarky-achtige groove en rustige, soms swingende, kamer-jazz. De drie mannen deden hun virtuoze ding en de
dames begeleidden gepast en soms zeer funky. Heel goed gedaan! Michael League
vervulde met zijn vrolijke gekke bekken een dirigentenrol: knikje hier,
grimasje daar en zo ontstond een hechte live samenwerking. Tussen de nummers
door vertelde Bill, uit Londen, wat over de songs en waar en hoe ze tot stand
kwamen. Meestal op luchthavens want hun tour met Snarky Puppy duurt nu al twee
jaar! Nummers die mij opvielen waren o.a. ‘December in New York’, ‘Denmark Hill’
en ‘Gold Coast’. Dat laatste nummer
staat ook op Bill’s laatste CD ‘Flint’. We hadden weer een topavond. Lekker
zitten, biertje voor ons neus en genieten maar weer.

Op de terugweg naar huis was het rustig en we hebben nog
eenmaal ‘Sylva’ op topvolume gedraaid. Bizarre ervaring. Die waanzinnige muziek
terwijl er buiten een dynamisch lichtspel voorbij trekt. Wel eens met 100 dB+
muziek midden in de nacht over de Brienenoordbrug gereden?

De laatste tonen
stierven weg toen we voor de deur stonden. Mooie timing. Overigens komt Snarky
16 oktober weer naar Nederland. Dat hondje kost ons wel geld…